Year of Ox - 1993

Kulturotwórcza rola technologii

rozmowa z Benem Van Berkelem

Gdzieś w głębi zawsze przemawiała do nas wizja pracy architekta raczej jako ogniwa w procesie niż postaci centralnie nim zarządzającej w hierarchicznym sensie. Zawsze chciałem być architektem, którego rolą jest łączenie ludzi.

Efekt formy

Rozmowa z Philippem Rahmem

Wiemy już, jak rozwiązać problem globalnego ocieplenia, ale ciągle wykazujemy zadziwiający brak zrozumienia dla jego istoty.
„Idea Disneylandów jest prosta. Będzie to miejsce dla ludzi szukających szczęścia i wiedzy” - „The Disneyland Story” – tak w 1955 roku biuro projektowe WED (Walter Elias Disney) Enterprises opisywało inwestycję, której realizacja wpływa na przestrzenie naszych miast do dziś.
„Gdzie są architektki?” pyta w tytule swojej książki Despina Stratigakos. Wraz z lekturą tej wnikliwej analizy zdominowanej przez mężczyzn kultury architektonicznej rośnie poczucie dziejowej niesprawiedliwości.
Wśród architektów powszechne jest przekonanie, że rzeczy, którymi zajmują się w pracy zawodowej, nie są tym, co powinni robić przedstawiciele tej profesji. Często muszą wykonywać zadania pozbawione pierwiastka twórczego, jak przeliczanie PUM-ów, zestawianie okien, wymiarowanie rysunków, które traktowane są jak zadania drugiej kategorii. Szczególnie na początku ścieżki zawodowej pracy towarzyszą rozczarowanie i frustracja, bo przecież nie tak to miało wyglądać.